(dank aan Hilde Cornelis voor de titel)

Onze diepste angst is niet dat we ontoereikend zijn,

onze diepste angst is dat we oneindig machtig zijn.

Het is ons licht, niet onze duisternis

waar we het aller bangst voor zijn!

We vragen ons af: Wie ben ik dat ik briljant,

buitengewoon aantrekkelijk, getalenteerd of geweldig zou zijn?

Maar waarom eigenlijk niet?

Dat je je kleiner voordoet dan je bent,

komt de wereld niet ten goede.

Er is niets verheffends aan je kleiner voor te doen dan je bent

opdat de mensen om je heen zich vooral niet onzeker gaan voelen.

Wij zijn geboren om onze luister uit te dragen, niet slechts in

enkelen van ons, maar in ons allemaal.

Als wij ons licht laten schijnen,

geven we anderen onbewust toestemming om dat ook te doen.

Als wij bevrijd zijn van onze eigen angst,

bevrijdt onze aanwezigheid automatisch anderen.

naar: Marianne Williamson – 1992